~*:วันสบายๆ เอื่อยๆเฉื่อย เพื้อฟันไปวันๆ ของมุจจี้:*~

มายก๊อดดด !!!!!

...............

.............

..........

......

เหนื่อยมากเลยคับT^T

ชีวิตเด็กเฟรชชี่ คณะอุตสาหกรรมเกษตร ม.เชียงใหม่=w=

ไหนจาเรื่องเรียน เข้าห้องเชียร์ ซ้อมกีฬา ทำกิจกรรม อ่านการ์ตูน(อันนี้นับได้มั้ยเอ่ย)

ถึงจะเหนื่อนแต่ก็ขอทนคับ ^^

(ขอดทษนะคับที่พักนี้ไม่ได้ไปเม้นใครเลย ช่วงนี้กิจกรรมเยอะมาก แตะคอมยังแทบไม่ได้เลย เฮ้อ...)

เคยเขียนไว้เมื่อเดือนที่แล้ว ไม่รู้อารมณ์ไหนพาไป=o= งัมมๆ ลองเอามาให้เพื่อนๆอ่านดูนะคับ 

ฉัน ... กำเนิดจากความอบอุ่นของคนคนนึง ... ต่อคนคนนึง
คนคนนึงสร้างสรรค์ฉัน...ด้วยความรัก
เริ่มต้นจาก
...เลือกกล้ามเนื้อ   อันอ่อนนุ่ม   อ่อนโยน          
...เลือกผิวหนัง      อันนิ่มนวล   น่าทะนุถนอม          
...เลือกเส้นผม      ที่พลิ้วไหว   สง่างาม          
...เลือกใบหู           ที่งองุ้ม      นอบน้อม         
...เลือกดวงตา      เป็นประกาย  ลุ่มลึก         
...เลือกฝีปาก        อันอวบอิ่ม  สุภาพ          
...เลือกแขนขา       ที่แข็งแรง  ซื่อสัตย์
บรรจง รวบรวม รังสรรค์ ฉันนขึ้นมา
และสุดท้าย จึงบรรจุ หัวใจ ดวงเล็กๆ ที่เป็นห่วง...
ฉันชอบเธอจัง ที่เธอใส่ใจกับฉันเพียงนี
ถึงเวลาแล้ว ที่ฉัน ต้องทำหน้าที่ ตอบแทนเธอบ้าง
ฉันขอ... นำเมล็ดเล็กๆ ไปปลูก ในสวนต้องห้ามนั้น
ที่ๆ ห้ามไม่ให้คนอื่นเข้าไป เพราะมันถูกปิดอย่างแน่นหนา ลึกลับ
ฉันขอใช้กุญแจวิเศษ ที่เธอวางไว้ในอุ้งมือเล็กๆของฉัน ไขเข้าไปละนะ
เพื่อที่ฉัน จะหล่อเลี้ยง เมล็ดเล็กๆ ให้เติบใหญ่ 
ให้มันค่อยๆโตช้าๆ อย่างแข็งแรง ไม่อ่อนแอ
จนท้ายสุด ก็ออกดอก ออกผล แห่งความสุข
ให้ทั้งเธอและคนคนนั้นไงละ
ถ้าเกิดว่า คุณเจ้าของสวนเค้าขอ ดอกไม้ ผลไม้ เหล่านี้ไป
ฉันจะบรรจง หยิบให้คนคนนั้น อย่างเบามือ ฉันกล้วมันจะช้ำน่ะ
เพราะอะไรฉันถึงให้คนคนนั้นไปน่ะเหรอ
ก็เพราะมัน ก็คือผลไม้ ดอกไม้ จากต้นไม้แห่งความรัก
ที่เธอและคนคนนั้น ได้หล่อเลี้ยงมัน
ให้เติบใหญ่อย่างแข็งแรง ยังไงล่ะ                                                            

จากตุ๊กตาหมีน้อย ขนปุกปุย  

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------

หลายคนถามว่าภูอยู่ไหนแล้วตอนนี้ ก็มาเป็นนักศึกษาม.เชียงใหม่แล้วนะคับ ปี1^^

กำลังfreshy =w= ส่วนคณะก็ เพื่อนๆเกษตรเค้าละคับ หมกกันอยู่ในสวน หมักเหล้าหมักไวน์ แฮ

(พักนี้อาจจะไม่ค่อยได้ใส่รูปกับเพลงนะคับ เล่นคอมของเพื่อนมันใส่มะได้=o= ใส่เป็นค้างละ แห่ะๆ)

edit @ 6 Jun 2008 22:40:06 by +::MuS|Ca::+

กาลเวลา... เปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง

เพื่อนๆคิดว่าจริงมั้ยคับ

สำหรับผมเองแล้ว มันเป็นสิ่งที่จริงแท้เลยละ

ช่วงเวลาพี่ผมหายไป จากบล็อคแห่งนี้นั้น ผมไม่ได้หายไปไหนไกลหรอกคับ...

ผมก็แค่ กำลังเรียนรู้เพื่อที่จะค้นหาคำตอบอะไรบางอย่างอยู่

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ผมได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่าง

ความรู้สึกของนักเรียนที่อยู่บนเส้นด้าย ในช่วงสอบ admission..

ความรู้สึกคนคนหนึ่ง ที่กำลังจะจากลาเพื่อนรัก...

ความรู้สึกของเด็กน้อยๆ ที่ทำใจไม่ถูก เมื่อต้องอยู่กับคุณพ่อ หรือคุณแม่...

ความรู้สึกของชายคนหนึ่ง ที่แอบชอบหญิงสาวคนหนึ่ง แต่ไม่กล้าบอกให้เธอคนนั้นได้รับรู้...

ความรู้สึกของรุ่นน้องที่ต้องเคารพยำเกรงรุ่นพี่อยู่เสมอ แม้รุ่นพี่จะทำสิ่งที่ดี ที่ขัดต่อความรู้สึกของเราบ้างก็ตาม...

ความรู้สึกของเพื่อนรัก ที่จะไม่ทิ้งกัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม...

ความรู้สึกของคนพิการ ที่พยายามต่อสู้อย่างสุดความสามารถ แม่ร่างกายจะไม่เอื้ออำนวย...

ความรู้สึกของนักแสดง ที่ได้สร้างความสุข ให้แก่คนดู...

สิ่งเหล่านี้ ผมได้รับ เรียนรู้มันมา ในช่วงที่ผมหายไปจากที่นี่

ผมต้องการอยากจะเล่าสิ่งต่างๆให้ฟัง แต่ไม่สามารถทำได้ เพราะช่วงเวลานั่น ผมไม่อารมณ์ ความตั้งใจ

ที่จะเขียนหรือวาดอะไรเพื่อสื่อให้แก่ผู้อื่น

ผมสิ้นหวัง...

ผมเคยคิดว่า คนเราเกิดมาทำไม เกิดมาเพื่ออะไร?

ชดใช้กรรม สร้างสรรค์ ดิ้นรน ให้อยู่รอดเหรอ?

ช่วงเวลาที่ผ่านมา ได้คอยสอนสั่งให้ผมรู้จักเส้นทางแห่งหนึ่ง

ถึงแม้ตอนนี้ ผมจะไม่สามารถตอบคำถามเหล่านี้ได้

แต่ผมก็มีความกล้าขึ้นมาบ้างแล้วละ กล้าที่จะสร้างเส้นทางของตนเองขึ้นมาละ

(ขอโทษนะคับ ที่กลับมาก็บ่นลงบล็อคเยอะขนาดนี้ แห่ะๆ ยังำไงก็กลับมาแล้วนะคับ^^)